Calorieën tellen of hormonen in balans? Tips voor bij het afvallen!

Door Ralph Moorman  Afvallen, Hormonen

Inspirerend? Deel dit bericht!

[youtube id=”LsyQ3KBhybc?list=UUlQsaRMdQ_9k08EmnVbyp7w ” width=”560″ height=”315″]

Afvallen, hormonen doen iets met calorieën! In dit blog wil ik graag verduidelijken wat het verschil is tussen de hormoonfactoraanpak en de strategie die de meeste diëtisten gebruiken (bij afvallen).

Regelmatig is mij ten onrechte kritiek ten deel gevallen, omdat mensen mijn boek niet goed gelezen hebben. Ik zeg nergens dat calorieën er totaal niet toe doen bij afvallen, dat de Eerste Wet van de Thermodynamica niet waar is en dat je liters Hopjesvla kunt drinken zonder aan te komen als je hormonen maar in balans zijn. Hormonen doen iets met calorieën!

Afvallen -> Diëtisten

Veel diëtisten werken met een rekenmachine om de calorie-inname en het energieverbruik via vereenvoudigde methodieken te schatten. Uiteindelijk zou het energiegebruik hoger moeten zijn dan de energie-inname om af te vallen.

Voor de energie-inname worden waarden gebruikt die een mens op zou kunnen nemen uit de voeding. Als vereenvoudiging kan een mens uit 1g vet 9kcal opnemen en uit 1g koolhydraten of 4kcal eiwitten. Dit is uiteraard een schatting, want dit is per persoon verschillend afhankelijk van bijvoorbeeld de darmwerking en verteringscapaciteit van de persoon.

Het energieverbruik wordt berekend door middel van een formule. Een zeer belangrijk aandeel in deze formule is het energiegebruik in rust. Deze wordt geschat aan de hand van spiermassa en of leeftijd.

Je ziet dus dat deze berekening zeker niet nauwkeurig is. Maar ook al zou deze berekening nauwkeurig zijn, dan nog werkt het in het menselijk lichaam net even anders als het op calorieën aankomt. Deze berekening gaat er vanuit dat het niet uitmaakt van welke voedingsbronnen deze calorieën komen en dat het lichaam een soort garagebox waar je calorieën in opslaat en vervolgens weer afvoert.

Bij deze methodiek wordt er zeer vaak in de valkuil gestapt om te weinig calorieën in te nemen en teveel te verbranden (zeer veel lange trainingen), het zogenaamd “crashen”. Het reboundeffect van deze crashmethoden leidt uiteindelijk tot jojo’en en dit is een simpel ingrijpen van het overlevingsmechanisme van het lichaam. Dit is een hormonale en mentale tegenreactie waar in dit dieetconcept nou net even geen rekening mee gehouden is. Wat er in het lichaam met het vetpercentage gebeurt bij een prednison- of bij een anabolenkuur bij een gelijkblijvende energiebalans, is ook niet in dit concept meegenomen bijvoorbeeld.

Het is duidelijk dat er meer speelt dan alleen calorie-in en calorie-uit. Wat gebeurt er in het lichaam met deze calorieën. Wat de meeste mensen interesseert is niet afvallen an sich, maar een verlaging van het vetpercentage.

afvallen

Afvallen -> Hormoonfactor

Wat het lichaam met energie doet wordt beïnvloed door hormonen en hormonen worden op hun beurt weer beïnvloed door onze levensstijl. Hoe we met onze levensstijl (voeding, training, stressbeperking, mentaal) onze hormonen kunnen beïnvloeden staat beschreven in De hormoonfactor.

Energiegebruik:
Verreweg de belangrijkste bijdrage aan het energiegebruik van het lichaam levert het basaalmetabolisme (energiegebruik in rust). Deze wordt in de diëtistenaanpak gezien als een constante, afhankelijk van het gewicht vetvrije massa en leeftijd. Als ik kijk naar het hormonale systeem speelt de schildklier hierin een centrale rol. Er zijn behoorlijke individuele verschillen in schildklierwerking tussen mensen. Ik zie het basaalmetabolisme dus zeker niet als een constante. Hoe hoog de schildklierwaakvlam staat afgesteld, hangt ook af van stress en het voedings- en bewegingsgedrag van een persoon. Bij crashdiëten en diëten met extreem weinig koolhydraten kan de schildklier vertragen en wordt dus ook de verbranding in rust lager (verlaging vrije T3 en verhoging reverse T3 in bloed). Ook zijn er andere oorzaken voor een schildkliervertraging. Denk daarbij aan auto-immuunziekten of andere schildklieraandoeningen. Toch merk ik in de praktijk dat ook bijna iedereen met een lichte schildkliervertraging goed kan afvallen en dit zeer zelden als excuus mag worden aangebracht. Diegenen die wel aankomen gaan vaak meer eten in een poging het lusteloze gevoel dat ontstaat bij een tekort aan schildklierhormonen, weg te eten. Een goede inname van calorieën en geen extreme koolhydraatbeperking zijn van belangrijk om de schildklierwerking op peil te houden. Het aanmaken van extra spiermassa is ook een goede methode om het basaalmetabolisme te verhogen.

Energieopslag:
Of we nou meer of minder energie gebruiken dan we innemen, wat het meest van belang is: hoe wordt de vet-, spier- en of glycogeenvoorraad hierdoor beïnvloed. Veel mensen zouden het prima vinden om meer energie binnen te krijgen dan te verbruiken, als van deze calorieën spieren gemaakt werden en geen vet.  En wat we juist niet willen is als er meer energie verbruikt wordt dan ingenomen, dat kostbare spieren verbrand worden om deze energie te leveren en dat het vet gewoon blijft zitten. Hormonen zijn betrokken bij de manier waarop energie opgeslagen wordt in het lichaam. Testosteron en groeihormoon zorgen ervoor dat er relatief meer energie dan spiermassa opgeslagen wordt bijvoorbeeld.

Honger- en verzadiging:
Hormonen beïnvloeden ons honger- en verzadigingsgevoel. Voor de huidige levensmiddelenindustrie is het zeer interessant om ons hongeriger te maken, waardoor er meer van de producten worden verkocht. Aan levensmiddelen worden suikers, aroma- en smaakstoffen toegevoegd om onze hormonen die ons honger- en verzadigingsgevoel instellen te verstoren bijvoorbeeld. Veel mensen die volgens hormoonfactor gaan eten tot verzadiging, eten automatisch minder en dit maakt het makkelijker vol te houden dan bij reguliere calorierestrictie, waarbij zeer veel discipline nodig is en mentale frustratie (wat uiteindelijk tot compensatiegedrag kan leiden). Uiteraard bestaan er ook invloeden op eetgedrag die buiten de hormonen liggen.

Tenslotte

Het verkrijgen van een ideale lichaamsamenstelling is even iets complexer dan een simpel rekensommetje. Calorieën zijn dus wel belangrijk, maar belangrijker is nog wat het lichaam er mee doet en hoe het hierop anticipeert. En dit is de taak van hormonen, en deze kunnen wij weer beïnvloeden met onze levensstijl.

Ralph Moorman

Calorieën tellen of hormonen in balans?

Inspirerend? Deel dit bericht!

(1stemmen, gemiddeld: 3,00 van de 5)

Loading...

Reageer op dit artikel

3 Reacties op "Calorieën tellen of hormonen in balans? Tips voor bij het afvallen!"

Abonneren op
avatar
Sorteren op:   nieuwste | oudste | meest gestemd
Bart Burkhardt
Gast

Hoe kan je ervoor zorgen dat je je vet voorraad gebruikt ipv spieren?

Marjolein Blok
Gast
Beste Ralph, Goed artikel en ik ben erg benieuwd geworden naar je boek! Belangrijk voor lezers is om te weten dat de meeste diëtisten van nu al lang niet meer ouderwets vasthouden aan het tellen van Kcal. Een crashdieet past al helemáál niet thuis in de adviezen van de diëtist! Het is jammer dat die suggestie wel wordt gedaan. Populaire dieetgoeroes zijn vaak geen diëtisten of voedingswetenschappers. Zij hanteren vaak wel een crashdieet of koolhydraatbeperking, waarvoor onvoldoende wetenschappelijke onderbouwing bestaat. Hulp bij het in evenwicht brengen van je hormoonhuishouding is in een tijd waarin ongezonde voeding, te weinig beweging en… Lees verder »
robert
Gast

Hoi Bart,

Check deze blog even: https://www.dehormoonfactor.nl/mannen-en-buikvet

Groet Robert

wpDiscuz

Gezonder ontbijten? Haal het glutenvrije broodje van YAM!

Gezonde kant en klaar maaltijden? Probeer het met KOOC!

Wordpress content guard plugin